„Nakazy prawa są następujące: żyć uczciwie, drugiemu nie szkodzić, każdemu oddać co mu się należy” Ulpian
Źródła prawa w Polsce Generalną zasadą funkcjonowania każdego tak naprawdę państwa jest ustanowienie porządku prawnego tj. przepisów, reguł które w sposób precyzyjne będą określać zasady funkcjonowania. „Próby porządkowania prawa w Polsce – podejmowano już od początku lat 60. Zaczątkiem zmian było powstanie NSA (1980 rok), a potem Trybunału Konstytucyjnego (1982-1985); Stworzono zamknięty system źródeł prawa, tzn. ustalenia, że przepisy prawa mogły być stanowione tylko przez organy enumeratywnie wymienione w konstytucji i tylko w formach (typach aktów) przez konstytucję przewidzianych” źródło: https://prawo.uni.wroc.pl/
W Polsce system prawa tworzą akty , które normują praworządność. W krajowym porządku prawnym , przyjęty został podział na źródła prawa materialnego i prawnego. Konstytucyjna regulacja została opisana w rozdziale III art. 87, zgodnie z którą źródła prawa charakteryzuje dualizm i dzielimy je na powszechnie obowiązujące oraz przepisy prawa wewnętrznego. W grupie wewnętrznych przepisów wyróżniamy: uchwały, zarządzenia, nieratyfikowane umowy międzynarodowe, akty prawa miejscowego o charakterze wewnętrznym. Zgodnie z art. 87 konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 r. w gałęzi akt powszechnie obowiązujących wyróżniamy następującą hierarchiczność: – Konstytucja – ustawy – ratyfikowane umowy międzynarodowe – rozporządzenia – akty prawa miejscowego Konstytucja jest ustawą zasadniczą w naszym kraju. Ustanowione w niej prawa mają moc najważniejszą i są stosowane bezpośrednio. Wszystkie inne źródła prawa muszą być zgodne z postanowieniami zapisanymi w ustawie zasadniczej. Ustawy są uchwalane przez parlament w trybie ustawodawczym. To akty normatywne posiadające najwyższą moc prawną zaraz po Konstytucji. Ustawy są wydawane przez sejm. Uchwalony projekt ustawy jest przedstawiany do zapoznania i podpisania Prezydentowi RP. Prezydent ma 21 dni na podpisanie ustawy. Następnie zaakceptowany akt zostaje ogłoszony w Dzienniku Ustaw. Ratyfikowane umowy międzynarodowe to umowy zawarte między Polską a innym państwem na ogół reprezentowanym przez delegowanych uprawnionych przedstawicieli np. ministrów właściwego resortu. W Polsce zgodnie z art. 133 ust. 1 pkt. 1 Konstytucji RP, uprawnienia do ratyfikowania umów międzynarodowych posiada Prezydent . Umowa, która została ratyfikowana zostaje w dalszej kolejności ogłoszona w Dzienniku Ustaw i „ jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowania jest uzależnione od wydania ustawy”. Źródło: Konstytucja RP Do zasadniczych powodów w których Umowy są ratyfikowane za wcześniejszą zgodą ustawy uważa się między innymi : układy polityczne, sprawy pokoju, członkostwa Polskie w organizacjach międzynarodowych. Umowy ratyfikowane w takim trybie posiadają moc ustawy. Rozporządzenia – to akty, które posiadają charakter wykonawczy w stosunku do ustaw. W Konstytucji zostały wyodrębnione organy, posiadające uprawnienia do wydawania rozporządzeń są nimi: Prezydent, Rada Ministrów, Prezes Rady Ministrów, Ministrowie, Przewodniczący komitetów określeni w ustawach, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. W przedmiocie swego obowiązywania skupiają sprawy związane z zasadami działania organów władzy publicznej, prawa człowieka i obywatel – źródło: art. 228 ust. 3 i 4 Konstytucji RP. Na podstawie rozporządzeń w kraju są wprowadzane stany nadzwyczajne w okolicznościach ściśle określonych w Konstytucji RP. Postanowienia takiego aktu wchodzą w życie w terminie 14 dni od daty jego ogłoszenia. Akty prawa miejscowego – specyficzna cechą tych aktów jest to, że obowiązują na obszarze organów samorządowych lub terenowych organów administracji rządowej, która je wydają. Istotną kwestią jest to że przepisy prawa miejscowego podlegają kontroli sądów administracyjnych – art. 184 Konstytucji RP. Co do istoty przepisy prawa wewnętrznego nie mogą być sprzeczne z normami prawa powszechnie obowiązującego. Akty powszechnie obowiązujące ogłaszane są w publikatorach takich jak: Dziennik Ustaw , Monitor Polski ( dziennik urzędowy). Zasady ogłoszeń reguluje ustawa z 20.07.2000 r o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych.