Wybór dla sprawy Właściwego organu.

Wybór dla sprawy Właściwego organu.

Podczas rozpatrywania spraw w urzędach istotą jest skierowanie sprawy czy też złożenie dokumentów do właściwego terytorialnie organu.

Najważniejszym wyznacznikiem jaki przestrzegają w tej kwestii urzędy jest ich właściwość miejscowa i rzeczowa. Zapis na ten temat odszukujemy w art. 20 k.p.a. „Właściwość rzeczową organu administracji publicznej ustala się według przepisów o zakresie jego działania” i art. 21 k.p.a. „§ 1. Właściwość miejscową organu administracji publicznej ustala się:1) w sprawach dotyczących nieruchomości – według miejsca jej położenia; jeżeli nieruchomość położona jest na obszarze właściwości dwóch lub więcej organów, orzekanie należy do organu, na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości;2) w sprawach dotyczących prowadzenia zakładu pracy – według miejsca, w którym zakład pracy jest, był lub ma być prowadzony;3) w innych sprawach – według miejsca zamieszkania (siedziby) w kraju, a w braku zamieszkania w kraju – według miejsca pobytu strony lub jednej ze stron; jeżeli żadna ze stron nie ma w kraju zamieszkania (siedziby) lub pobytu – według miejsca ostatniego ich zamieszkania (siedziby) lub pobytu w kraju.§ 2. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób wskazany w § 1, sprawa należy do organu właściwego dla miejsca, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania, albo w razie braku ustalenia takiego miejsca – do organu właściwego dla obszaru dzielnicy Śródmieście w m.st. Warszawie”.

Przepisy określają jasno, że w przypadku kiedy nie będzie możliwości ustalenia właściwości miejscowej dla załatwienia sprawy, postepowanie prowadzi ten organ w którym zaistniało dane zdarzenie. Jeżeli taka konstatacja staje się niemożliwa to właściwy dla rozpatrzenia sprawy jest urząd obszaru dzielnicy Śródmieścia miasta Warszawy.

Szeroko dyskusyjny pozostaje temat odrzucania spraw, wniosków przez instytucje z powodu niewłaściwego skierowania przez klientów do rozpatrzenia, co z tzw. „ zasadą jednego okienka”?. W przepisach prawa administracyjnego nie znajdujemy właściwego unormowania prawnego , który mógłby zezwalać organom na odrzucenie wniosku z powodu niewłaściwego skierowania przez petentów.

„Zasada jednego okienka” jest kanonem w myśl którego urzędy w przekazywaniu dokumentacji i przepływie danych winny ze sobą współpracować. Płynność informacji powinna odbywać się bez większego zaangażowania strony klienta.

Inaczej sprawa przedstawia się w sądach. Organy sprawiedliwości mogą odrzucić lub oddalić pozew.

Co do zasady sądy mogą oddalić pozew ze względów merytorycznych czyli pozew w opinii sądu jest niezasadny. Odrzucenie pozwu jest natomiast skutkiem braków formalnych.

W organach państwowych, regulacja prawna zakłada, że wnioski mogą zostać pozostawione bez rozpatrzenia, jeżeli są dotknięte wadliwością w postaci braków formalnych, nie uiszczenia w terminie wymaganej opłaty itp. Szczegółowo opisuje to art. 64 § 2 k.p.a. „ jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania”.

Jeśli wybieramy się w konkretnym celu do urzędu lub zamierzamy złożyć określone dokumenty rozważmy w pierwszej kolejności czy są one kompletne i czy trafiają do właściwego organu. Unikniemy tym sposobem zbędnych wyjaśnień i dodatkowej korespondencji przedłużającej termin załatwienie sprawy.

Jeśli masz pytania ? Chcesz się podzielić swoją opinią, zachęcam do komentarzy i korespondencji.