Większość z nas ma ukierunkowane opinie na temat pracy w administracji. Uważamy, że wiąże się ona z czynnościami siedzącymi, bierną postawą polegającą na odbieraniu telefonów , piciu kawy i obsługi klawiatury komputera.

Jakże jednak mylne jest takie myślenie, odbiegające od faktycznych realiów tego zawodu .

Praca w administracji państwowej czy samorządowej wymaga od pracujących w niej osób na określonych stanowiskach przede wszystkim samodzielnego , kreatywnego myślenia które określamy mianem potocznym pracy umysłowej. Każdy urząd ma opracowaną etykietę którą zatrudnione w nim osoby powinny się kierować do takich zaliczyć możemy : punktualność, systematyczność, komunikatywność, kreatywność, umiejętność rozwiązywania postawionych problemów oraz wprowadzania innowacyjnych rozwiązań,. Stawia przed każdym z pracujących ściśle określone wymagania intelektualne. Systematyczne podnoszenie kwalifikacji i umiejętności poprzez szkolenia, warsztaty itp. To jedne z niewielu.

Należy rozwiać również wyobrażenie niektórych osób co do tego , że w urzędzie „ nic się nie robi tylko się siedzi” otóż jest to najbardziej z błędnych i niesprawiedliwych ocen. Praca urzędnika to nie tylko praca umysłowa lecz niekiedy fizyczna polegająca na noszeniu akt, dokumentów , wykonywaniu obowiązków w terenie itp. Ważnym spostrzeżeniem jest także to że większość pracowników administracyjnych ma bezpośredni kontakt z klientem i nie oszukujmy się , że petent jest zawsze sympatyczny. Urzędnicy w relacji interpersonalnej muszą często wykazywać się „ anielską cierpliwością” czy wymuszoną grzecznością .

Kontakt z tzw. trudnym klientem budzi wiele emocji . W takiej relacji pracownik urzędu musi wykazać się znajomością podstaw psychologicznych ( niektórzy przechodzą w tym kierunku stosowne szkolenia) . Taki warsztat za zakresu psychologii jest pomocny w umiejętności słuchania , rozmawiania , wyjaśniania i doradzania , trudnym klientom postawianych przez nich spraw do wyjaśnienia. Wiele nieprzyjemnych relacji w kontekście urzędnik – klient , pracownicy państwowi mają zapewne w swoim dorobku zawodowym więc wiedzą , że po drugiej stronie może być osoba wzburzona która nie zawsze kieruje się słowną elokwencją.

Nieprzyjemnym aspektem jaki możemy spotkać w zawodzie urzędnika jest jego dręczenie. Ten temat przybliżę szerzej w kolejnym artykule. Zjawisko nękania nie jest tematem „ tabu” wpływa niekorzystnie na samopoczucie pracownika , utrudnia mu funkcjonowanie nie tylko na podłożu zawodowym ale i prywatnym.

Reasumując praca urzędnika jest zawodem takim jak każdy inny. Każdy w swojej pracy wykonuje charakterystyczne czynności i każdy zawód Wymaga zaangażowania i odpowiedzialności. Powierzony zakres obowiązków musi być zawsze wykonany w 101 % . Mam nadzieję , że powyższa charakterystyka tej sfery zawodowej uzmysłowi nam i pozwoli niektórym zmienić swoją opinie na temat zawodu urzędnika.

Pamiętajmy o jednym , że żadna praca nie hańbi, a każdy kto pracuje i nie boi się pracy nie powinien się niczego wstydzić bo zasługuje na szacunek zgodnie z regułą „praca uszlachetnia” – opere nobilitat