Kleptomania -przestępstwo czy choroba?
Specjalistyczna dziedzina naukowa określa kleptomanię jako zaburzenie psychiczne, które objawiają się niepohamowaną potrzebą dokonywania kradzieży. Dla tych osób nie liczy się zysk czy wartość kradzieży a sam fakt czynu. Co to oznacza? Nauka głosi, że często osoby dopuszczają się takiego aktu ponieważ odczuwają potrzebę rozładowania emocji. Medycyna traktuje takie osoby jako jednostki kierujące się odruchem posiadania danej rzeczy. Zatem taki czyn należałoby rozpatrywać w kategoriach choroby psychosomatycznej a nie przestępstwa.
KLM (kleptomania), jest patologicznym zaburzeniem porównywalnie takim jak hazard, piromania itp. Wspólną cechą charakterystyczną dla tego rodzaju czynów jest ich powtarzalność oraz satysfakcja z ich dokonania. Analogia takiej aktywności pozwala odróżnić klasycznego złodzieja od osoby chorej.
Niewątpliwie ten destruktywny nawyk sprowadza wiele nieprzyjemnych okoliczności dla sprawcy
Osoby takie chroni art. 31 Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U.2021.0.2345 t.j), który normuje Niepoczytalność i poczytalność ograniczona oraz warunki odpowiedzialności
„ § 1. Nie popełnia przestępstwa, kto, z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych, nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem.
§ 2. Jeżeli w czasie popełnienia przestępstwa zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.
§ 3. Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się, gdy sprawca wprawił się w stan nietrzeźwości lub odurzenia powodujący wyłączenie lub ograniczenie poczytalności, które przewidywał albo mógł przewidzieć „.
Inaczej przedstawia się opisana sytuacja do osób , które dopuszczają się przywłaszczenia rzeczy w sposób świadomy. Kradną w celach zysku lub też czystej chęci posiadania. Opisane zdarzenia noszą znamiona przestępstwa. Odpowiednio wobec takich czynów stosuje się art. 278 KK
„§ 1. Kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto bez zgody osoby uprawnionej uzyskuje cudzy program komputerowy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
§ 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§ 4. Jeżeli kradzież popełniono na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.
§ 5. Przepisy § 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio do kradzieży energii lub karty uprawniającej do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego.